woensdag 3 januari 2018

Recensie: Sarah Pinborough - 13 Minuten

© Foto: Bol.com

Op de valreep van 2017 las ik dan eindelijk 13 Minuten van Sarah Pinborough. In mijn wrap-up van december schreef ik dat dit de eerste recensie van 2018 zou worden. Zo gezegd, zo gedaan. Veel mensen zijn razend enthousiast over dit boek. Kan ik daarin mee gaan?


Samenvatting van het boek

Op een koude winterochtend in januari wordt Natasha Howland uit de rivier gehaald. Ze was 13 minuten dood. Rebecca (Becca) Crisp was haar vroegere hartsvriendin. Ondanks alles wil ze weten wat er met Natasha is gebeurd en wie haar in de rivier heeft geduwd. Alleen zegt Tasha zich niets meer te kunnen herinneren. Maar is dat wel zo? Samen gaan ze op onderzoek uit. Er klopt iets niet, maar wat? En is iedereen wel wie hij/zij zegt dat hij/zij is?

Mening

Nadat ik hevig was teleurgesteld door Wat Jij Niet ziet - die heb ik niet eens uit gelezen - was ik heel benieuwd naar 13 Minuten. Velen vinden het boek fantastisch, maar ik hoorde ook van mensen dat ze het niets vonden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze qua lezen beter trok dan Wat Jij Niet Ziet. 13 Minuten leest makkelijker weg dan Sarah haar volwassen thriller. Ook had dit boek meer thriller elementen. Ik had al snel een verdachte, maar er klopte toch iets niet. Ik heb deze verdachte trouwens heel lang gehad.

Toch zaten er heel veel irritatie momenten in dit boek. Allereerst het drugsgebruik van alle jongeren en hoe makkelijk ze even gauw een jointje opstaken of een pilletje slikten. En vooral dat daar ook helemaal niets van werd gezegd. Het werd gedaan alsof het de normaalste zaak van de wereld is en daarmee stel je geen goed voorbeeld voor de lezers van de doelgroep van het boek. Ten tweede de oppervlakkige personages. Je leerde niemand echt goed kennen tijdens het lezen van 13 Minuten. Dit liet het hele verhaal wat oppervlakkig aanvoelen. Vervolgens vond ik het tempo wat traag. Dit trage tempo hield het grootste deel van het verhaal vast en dat vond ik jammer. Op een bepaald moment gebeurt er iets waardoor het verhaal een verrassende wending krijgt en dan gebeurt er meteen ook heel veel. Helaas zat ik aan het eind toch weer met vragen, ook jammer.

Ik heb begrepen dat het fysieke boek inmiddels al drie keer is herdrukt. Dit komt door de vele fouten die 13 Minuten bevat. In het ebook is daar helaas nooit wat aan gedaan. Dit vind ik ietwat slordig. Natuurlijk kan een spelfoutje hier en daar gebeuren, maar 13 Minuten zat er vol mee. Spelfouten, maar helaas ook verhaalfouten. Zo stonden er namen verkeerd. Een voorbeeld (zonder spoilers) is dat er een scene was met alleen Becca en Tasha. Tasha werd toen aangeduid als Hayley en Hayley zat dus niet eens in die scene. Ik kon daar wel doorheen prikken, maar het is toch best slordig.

Ik vind het jammer dat Sarah Pinborough haar boeken mij niet zo liggen, want ik hoopte het wel. Sarah komt namelijk naar YALFest. Ik weet ook niet of ik Het Dodenhuis, dat in april verschijnt, zal gaan lezen. De achterflap spreekt me minder aan en mijn ervaringen met haar boeken zijn dus helaas niet geheel positief.

Eindoordeel

Qua lezen trok ik 13 Minuten een stuk beter dan Wat Jij Niet Ziet. Ondanks het trage tempo van het verhaal had ik het boek toch binnen twee dagen uit en dat komt vooral doordat het zo makkelijk weg leest. Ik irriteerde me aan de oppervlakkige personages, maar nog meer aan het drugsgebruik en het gebrek aan handhaving ervan. Becca werd wel heel graag stoned. Ook bevatte het boek meerdere fouten, wat ik ietwat slordig vind. Ik beoordeel 13 Minuten met 2,5 ster, maar ik had een hogere waardering verwacht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

WWW-Wednesday #1: April 11, 2018

WWW-Wednesday is something I've seen many bloggers doing. I don't strive to be a copycat or something, but I would like to get some ...