woensdag 22 november 2017

Recensie: Jodi Picoult - De Tweede Dochter

© Foto: Bol.com

Een aantal jaren geleden hoorde ik voor het eerst over de film My Sister's Keeper. In het voorjaar stond deze film op Netflix en heb ik deze gekeken. Ik besloot daarna dat ik het boek ook moest lezen. Dat heb ik nu dus gedaan. Vond ik het boek net zo goed als de film? Kleine spoiler, ik vond de film dus goed.


Samenvatting van het boek

De 16-jarige Kate Fitzgerald heeft een zeldzame vorm van leukemie. Verschillende behandelingen mogen helaas niet baten. De enige geschikte donor blijkt Anna te zijn, haar jongere zusje die genetisch gezien in elkaar is geknutseld en een exacte match is met Kate. Echter, Anna wil geen verplichte donor meer zijn. Ze besluit om die reden een advocaat in de arm te nemen, Campbell Alexander. Lukt het haar om de rechtszaak aangaande medische ontvoogding te winnen?

Mening

Na het zien van de verfilming van My Sister's Keeper waren mijn verwachtingen van het boek hooggespannen. Ik begon ook vol goede moed aan het boek. In het begin dacht ik dat ik het boek ook zeker beter vond dan de film. Ieder personage krijgt een stem, behalve Kate. Anna, hun oudere broer Jesse, hun ouders Brian en Sara, de advocaat Campbell en later de gezinsvoogd Julia komen allemaal aan bod. De geschiedenis van de ziekte van Kate wordt duidelijk door de hoofdstukken van Sara. Wat zo'n ziekte met de hele familie doet, maken Jesse's hoofdstukken duidelijk.

Tot zover vond ik het boek goed opgebouwd. In het begin vloog ik er doorheen. Echter, na een tijdje was ik er echt helemaal klaar mee. De vele hoofdstukken en perspectieven kunnen er voor zorgen dat een boek langdradig wordt. Dat gebeurt helaas ook bij De Tweede Dochter. Naarmate het boek vorderde, werd het verhaal langdradig en oninteressant. Er hadden wat mij betreft echt wat hoofdstukken uit gemogen. Ik had Sara bijvoorbeeld één groot hoofdstuk gegeven, evenals Brian. Ik vond het boek ook erg filosofisch en soms wat verwarrend. In een hoofdstuk werd opeens midden in een alinea teruggeblikt naar jaren geleden. Heel irritant. Ik had liever gezien dat Jodi Picoult wat meer actie in het boek had gestopt en wat minder geneuzel over planeten, sterren en andere filosofische zaken. Die zijn helaas niet aan mij besteed. Kortom, het eerste en het laatste deel van De Tweede Dochter waren interessant en vloog ik doorheen.

Eindoordeel

Mijn verwachtingen van dit boek waren hoog. Helaas zijn ze niet geheel waargemaakt. De Tweede Dochter was soms erg filosofisch en er hadden echt hele stukken weggelaten kunnen worden. Ik was op een gegeven moment echt helemaal klaar met het boek en hem uitlezen werd een opgave. Ik had er gewoon geen zin meer in. Het begin en het einde van het boek waren het interessantst, een heel stuk van het middelste gedeelte was te filosofisch  naar mijn zin. Ik waardeer het boek met drie sterren en ik vond de film stukken beter.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

WWW-Wednesday #1: April 11, 2018

WWW-Wednesday is something I've seen many bloggers doing. I don't strive to be a copycat or something, but I would like to get some ...