zondag 12 november 2017

DNF-Recensie: Victoria Aveyard - Rode Koningin

© Foto: Bol.com

In mijn wrap-up van oktober schreef ik dat ik was begonnen in Rode Koningin van Victoria Aveyard. In diezelfde wrap-up schreef ik dat ik hem ook alweer heb weggelegd en dat er een artikel met onderbouwde uitleg zou volgen. Dat is dit artikel dus. Waarom vandaag pas online? Nou, omdat vandaag de leesclub over dit boek is. Ik noem dit artikel wel een recensie, omdat ik een samenvatting van het boek geef en mijn mening. Ik heb de helft van het boek gelezen, dus ik kan over dat gedeelte ook al een eindoordeel geven.


Samenvatting van het boek

Mare Berrens probeert er alles aan te doen om het haar familie zo gemakkelijk mogelijk te maken in de armoedige omstandigheden waarin het gezin verkeerd. Als haar vriend Killorn in dienst moet, wil ze dat proberen te voorkomen. Daarvoor moet ze indringen in het koninklijke paleis. Als rode kom je daar alleen om te werken, om de zilveren edelen te bedienen. Maar dan blijkt Mare over een kracht te bezitten die ze niet kan hebben, want ze is een rode en geen zilvere. En dan ontmoet ze prins Cal.......

Mening

Met een nieuwe leesclub gaan we dit boek lezen. Het eerste wat ik altijd doe is de achterflap en de ratings op Goodreads checken. De achterflap sprak mij al meteen niet aan, maar de ratings waren goed. Ik besloot meteen om toch nog even bij anderen te informeren en die waren niet echt lovend over dit boek. Natuurlijk ben ik het boek gaan lezen en ik snapte meteen al waarom zij er niet zo lovend over waren. In mijn ogen was het simpel geschreven en zo herkenbaar als wat. Weer een arm meisje, weer iemand die haar gemeenschap moet redden. Hebben we dat niet al eens eerder gezien? Ja, vaak zat.

Goed, even doorzetten en verder lezen. Maar bah, wat ergerde ik me groen en geel aan Mare. Ze is zo dom en onwetend, wow. Ze heeft echt geen diepgang en jat alles bij elkaar. Gewetenloos.

Nog maar even verder dan. Hoe voorspelbaar is dit? Ze ontmoet een knappe jongen die een kroonprins blijkt te zijn. Oja, en ze wilde hem bestelen. Duh, het is immers Mare. En uiteraard bezit Mare een kracht, zoals het hoort in dit soort boeken. Het wordt vanaf hier echt een exacte kopie van meerdere YA boeken bij elkaar. De Koninginnenproef vind ik sterk op De Selectie lijken, net als wat daarop volgt. Rode Koningin bevat ook nog eens die oh zo gehate driehoeksverhouding. U begrijpt, beste lezer, dat ik er toen al meer dan klaar mee was. Omdat het voor een leesclub is, en nog wel de eerste, wilde ik toch doorzetten. Het geworstel ging verder en nee het werd er niet beter op. Bij hoofdstuk 14 heb ik het boek aan de kant gepleurd. Stiekem toch nog even de epiloog gelezen en ja hoor, dat wat ik dacht dat zou gebeuren, is daadwerkelijk gebeurd. Doei Rode Koningin, tot nooit meer ziens.

Eindoordeel

Na alles wat ik hierboven heb gezegd, al het vernietigends, kan ik niet anders dan Rode Koningin van Victoria Aveyard beoordelen met slechts 1 ster en dat is er eigenlijk al 1 te veel. Nee echt, ik heb een hekel aan dit boek. Waarom lijken alle YA dystopians zo gigantisch op elkaar en waarom komt er niet eens iets origineels? The Jewel heeft tenminste een originele twist en verhaallijn. Daar zit spanning in en zelfs best veel gruwelijks. Rode Koningin is voor mijn gevoel een boek dat voort is gekomen uit boeken die allemaal bij elkaar zijn geraapt, op een hoop zijn gegooid en door de blender zijn gehaald. Er zit veel te veel kopieerwerk van andere boeken in het verhaal. En ook nog eens van boeken die ik dus wel superleuk vind zoals De Selectie.

Ik ga hier even een eind aan breien, want dit was wel weer even genoeg negativiteit. Toch lucht het op om dit eens allemaal in een artikel te zetten, lekker alle leesergernissen van me af schrijven.

1 opmerking:

WWW-Wednesday #1: April 11, 2018

WWW-Wednesday is something I've seen many bloggers doing. I don't strive to be a copycat or something, but I would like to get some ...