zondag 8 oktober 2017

Recensie: M. J. Arlidge - Piep Zei De Muis

© Foto: Bol.com

Nadat ik in september Iene Miene Mutte las, werd het direct tijd om verder te gaan in deel 2 van de Helen Grace serie. Maar, vond ik dit deel net zo goed als het eerste deel?


Samenvatting van het boek

Southampton wordt opgeschrikt door een reeks gewelddadige moorden. Vervolgens worden de harten bij de naasten van de slachtoffers bezorgd. Alles wijst op een seriemoordenaar. Alweer. Inspecteur Helen Grace en haar team onderzoeken deze reeks moorden, maar krijgen te maken met veel onverwachte wendingen. Ten eerste de nieuwe korpschef, die vaak geen meter meewerkt. Ten tweede is daar de pers die het onderzoek nauwlettend in de gaten houdt en het heerlijk vindt om er bovenop te duiken. Ten derde is daar het onderzoek zelf, wat muurvast zit. Lukt het Helen Grace om ook deze zaak tot een goed einde te brengen?

Mening

Na het lezen van Iene Miene Mutte, welke ik waardeerde met vier sterren, begon ik vol verwachting in dit tweede deel in de reeks over Helen Grace. Echter pakte het verhaal mij minder. Hierdoor heeft het bijna een maand geduurd voor ik dit boek uit had. Erg jammer. Het verhaal is zeker niet slecht, maar het leest voor mijn gevoel minder makkelijk weg dan deel één.

Piep Zei De Muis lijkt in meerdere opzichten veel op Iene Miene Mutte. Er is weer een seriemoordenaar actief, de pers duikt er weer bovenop, de opbouw is heel erg van hetzelfde. Misschien was het daarom ook niet zo verstandig om meteen verder te gaan met de serie. Ik voelde bij dit boek ook minder die onderhuidse spanning die ik in het eerste deel wel voelde. Hoe dat kan is mij niet geheel duidelijk, maar dit vond ik zeker jammer. Pas tegen het einde van het boek kwam ik er echt in, maar toen was het eindspel al daar. Ik zag er best tegenop om het boek erbij te pakken, terwijl het wel een thriller is. De page turner factor zit er gewoon niet helemaal in. Ik wacht dus ook even met het lezen van Pluk Een Roos, want ik ben bang dat het allemaal erg voorspelbaar gaat worden. Het is absoluut geen slecht verhaal of een verkeerde thriller, maar het was het gewoon niet helemaal.

Eindoordeel

Ondanks dat het verhaal zeker niet slecht is, deed ik bijna een maand over dit boek en dat is voor mijn doen erg lang. Het verhaal kwam erg voorspelbaar op mij over, het was wat van hetzelfde als Iene Miene Mutte, deel 1. Echter, aan het eind kon ik het boek moeilijk wegleggen. Mijn advies is dan ook om even een pauze te nemen tussen het lezen van de delen in deze serie. Dit omdat ik bang ben dat het allemaal erg voorspelbaar wordt en ik daardoor op deze fijne thrillers van M. J. Arlidge ga afknappen en dat zou zonde zijn. De serie is namelijk een fijne toevoeging aan het thrillergenre. Ik waardeer Piep Zei De Muis dan ook met drie sterren.

Heb jij weleens een serie gelezen waarvan je het tweede deel vond tegenvallen ten opzichte van het eerste deel?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

WWW-Wednesday #1: April 11, 2018

WWW-Wednesday is something I've seen many bloggers doing. I don't strive to be a copycat or something, but I would like to get some ...